همانطور که همه ما انسان ها بی هدف آفریده نشده ایم پس راهکار های زندگی ما هدف گونه است,اگر مبنای آفرینش را یکسری تغییرات شیمیایی هدف دار تعریف کنیم پس نشانه هایی از حیات فرا زمینی همچنان خود نمایی میکند.
انسان تا به حدی پیشرفت کرده است که پا به سیارات دیگر گذاشته برای جستجوی حیات و ادامه زندگی,زیرا او میداند روزی سیاره زمین به مانند تجربه های تلخی که برای سیارات دیگر از جمله ونوس رخ داده است در حدود 500 میلیون سال قبل دچار خواهد شد پس میگردد به دنبال زندگی در سیارات دیگر,مقدمه آن شرایط پیدایش حیات است.
جستجوی حیات در مریخ نیاز به نگاه دقیق تری داشت , کاوشگری به نام وایکینگ برای فرود آمدن دو مریخ پیما برای جستجوی حیات در سطح مریخ را آغاز کرد و در نخستین ساعات بامداد ۲۱ جولای سال ۱۹۷۶ دانشمندان و ناظران منتظر اولین نگاه از سطح مریخ بودند. در تصاویر ارائه شده اثری از حیات نبود و نه چیزی شبیه سیاره داغ ونوس.این سیاره کاملا متفاوت بود,با تاریخ و مشخصات مخصوص به خود. در عکسهای هوایی ارسالی از مریخ آتشفشانهای بزرگی را نشان میداد که مدتها خاموش بودند و اثری از فعالیت نمیتواند پیدا کرد دلیل ان هم عدم توانایی هسته مریخ برای جداساز پوسته ضخیم مریخ. آتشفشانهای مریخ در واقع به عنوان سنگ قبر زمین شناختی مریخ اند,یک سال پس از کاوشگر وایکینگ,کاوشگر راه یاب در سطح مریخ فرود آمد,اما با ز هم اثری ازحیات یافت نشد,اما شاید هوز گونههای در بین صخرهها و سنگوارههای مریخ وجود داشته باشد که صبورانه به حیات خود ادامه دهند
